bez/miary

Prawda jak rzyć

2011-11-21T02:48:00.001-08:00

Przed chwilą w radio prezenterka powiedziała, że:

“radiowóz uderzył w ścianę budynku. Dwaj funkcjonariusze policji odnieśli tylko drobne obrażenia, ich życiom nie zagraża niebezpieczeństwo”.

:) może chodziło o rzycie, nie o życie?

Rally Poland (Rajd Polski) 2010 - Mikołajki

2010-06-10T11:53:00.001-07:00

Łowicz vs. Heinz, czyli zawartość pomidora w pomidorze

2010-05-27T05:26:00.001-07:00

Nie wprowadzajcie klienta w błąd, bo może on sam sobie nie pomoże, ale konkurencja nie śpi i walczy o swoje. Zauważy, wytknie, odda sprawę do sądu i skończy siętak, jak opisali TUTAJ...

Wszystko zaczęło się od poniższej reklamy. Czujecie się bezpieczniejsi? Zaczniecie porównywać produkty i czytać naklejki? Wreszcie może przestaną patrzyć na mnie w sklepach jak na kretynkę, która zamiast trafić do czytelni przez pomyłkę weszła do spożywczego ;)

odcinek testowy Rajdu Krause Elmot 2010 - Team Rosiak i Hercuń

2010-05-04T17:50:00.001-07:00

Robert Rosiak i mechanik doskonały - Krzysztof Snuszka :)

Panowie! Uwaga! Będzie zdjęcie! Robert Rosiak i Andrzej Hercuń.

Tu Krzyś Snuszka I Grześ K.

Robert rozśmieszany

i skoncentrowany przed startem.

Panowie jeszcze jeden uśmiech i jazda!

Po pierwszym okrążeniu - wgniecenie stare, ale rysy na feldze całkiem nowe, opona na szczęście nie została draśnięta.

To co kocham w sporcie, to ZDROWE współzawodnictwo i ludzie którym nie obcy jest zwrot "fair play", Kajetan Kajetanowicz jest jednym z nich :)

Lepiej sprawdzić 3 razy niż żalować. Dla dociekliwych - nasza ekipa trzyma zbilansowaną dietę - wszyscy paśli się macą z "Misia" (lepszej nie znam).

Andrzej Hercuń i Marta W.

Panowie przed kolejnym startem do odcinka testowego.

Krzyś trzyma "rękę na pulsie".

Parę słów do mikrofonu...

i uśmiech do kamery...

Mocowanie Systemu Hans - jedna z tych rzeczy, które robią różnicę, to dlatego twierdzę, że bezpieczniej jechać w rajdzie samochodowym, niż osobówką :)

Krok po kroku? Proszę bardzo. Tutaj sympatyczny Szymon Kornicki.

Teraz trochę samych zdjęć, mam nadzieję, że mówią same za siebie...

Ekipa z mojej kochanej Bochni - Bębenek Rally Sport

Zdunek Rally Team - jeszcze czyta opisy :)

cdn. ...

Rajd Krause Elmot 2010 - Team Rosiak i Hercuń

2010-05-04T16:42:00.001-07:00

Piątek rano, to czas badania technicznego. Na PKC BK znajomi, Radziu (jeszcze ze starożytnej ery radia CB) i szefowa Automobil Klubu Malczyce - Krystyna Iwanowska.

Wg mnie najpiękniejszym autem tegorocznego Elmotu była ...

Na zamówienie Grzesia K. jeszcze i Virnik i jego ekipa przesympatyczna, no i przystojna jak jeden mąż :)

Silnik 3.2 l - smok BMW

I już na podium :)

cdn. ...

Rajd Krause Elmot 2010 - przygotowania Teamu Rosiak i Hercuń

2010-05-04T16:02:00.001-07:00

Mało kto mnie podejrzewa o takie ciągoty, ale rajdy samochodowe to jedna z moich ciągot. Rajdy zorganizowane, dobrze, a nie wyścigi nastolatków ulicami miast i to w samochodach pożyczonych od rodziców. Z klatkami, atestami, na zamkniętych i zabezpieczonych trasach. Czasem zdarza mi się pojechać jakiś rajd jako pilot, zawsze w teamie z Andrzejem Hercuniem. Nawet gdzieś w 2005 wyjeździliśmy takie złote garnki, za pierwsze miejsce w naszej grupie :)

Niejako przez zasiedzenie trafiłam do Teamu Roberta Rosiaka (kierowca) i Andrzeja Hercunia, a w tym roku udało mi się uczestniczyć w ich końcowych przygotowach do Rajdu Elmot, dopingować w odcinku testowym i samym rajdzie.

Chyba jeszcze w czwartek w nocy trzeba było przygotować samochód do oklejania. Trochę nam zeszło, po ciemnicy, ale humory były przednie - przy tych ludziach nie da się mieć kiepskiego humoru :) Tu już następnego ranka - oklejanie - to drugie zdjęcie to typowy przykład "jeden robi jak się patrzy, reszta patrzy jak się robi" ;)

To był oczywiście tylko żart, wszyscy pracują ostro, choć nie w tym samym czasie. Zadania są przydzielane, każdy dostaje do roboty to, na czym zna się najlepiej.

Poniżej Marta W. i RObert Rosiak, a obok jeszcze raz Robert.

Marta odkryła jeszcze przeoczone naklejki, a Robert musiał przesunąć fotel, co jest o wiele bardziej skomplikowane niż w samochodach cywilnych.

Założę się, że nie tak wyobrażaliście sobie "rajdówki"? Klatka, im mniej łatwopalnych rzeczy tym lepiej, co się da, to przymocowane, żeby nie latało, no i nie ma miejsca dla pasażerów :)

Krzysztof Snuszka - mechanik niezastąpiony :)

cdn. ...

Przeprowadzkowe opowieści

2009-11-25T09:56:00.001-08:00

Chyba się należy taki post, bo moja przeprowadzka do Polski, to prawie epopeja. Jakoś nie mogę się przestać uśmiechać, jak pomyślę :)

Końcówką czarnej serii psucia się wszystkiego wkoło mnie była pierwsza próba przeprowadzki do Polski. Zapakowałam wszystkie manele zgromadzone niezauważalnie od 2005 r. do Feli, dopompowałam koła, bo trzeba było, dokupiłam jeszcze rzeczy, których mi w Polsce będzie brakować (wędzona papryka w proszku, suszone drożdże, proszek do pieczenia i soda w dużych opakowaniach etc.). Ściągnełam dodatkowego kierowcę i co? I po ujechaniu 30 mil poszedł silnik. Holowanie do punktu A, stracone rezerwacje... Daruję Wam opis perypetii związanych z próbami naprawienia Feli za morzem - szkoda nerwów, moich głównie ;)

Chwilę to zajęło, ale z pomocą Kury, mojej ulubionej kuzynki, i kilku dobrych dusz, znalazła się firma transportowa, która za uczciwe pieniądze zgodziła się zabrać mnie, manele i Felę do domu. Któregoś pięknego wieczoru przyjechał tirem Mariusz, wtedy jeszcze Pan Mariusz, zapakowaliśmy Felę i manele na przyczepę, obejrzeliśmy walkę Gołoty na Youtube, zjedliśmy kolację, napili się piwa, wyplumkali i do spania. Wczesnym rankiem pożegnałam się z moimi chłopakami, zapakowałam się do tira i w drogę. Okazało się, że będę jechać do Calais z Mariuszem, a potem z Jarkiem, bo Mariusz jeszcze w Belgii skręca zabrać dodatkowy ładunek.

Jeszcze przed obwodnicą Londynu przeszliśmy na "Ty". Usłyszałam całą historię tego jak Panowie kierowcy się kłócili, który będzie "tę jakąś babę" zabierał do swojej kabiny, bo jak się okazuje to nie takie chop-siup, z przepisowymi postojami i przerwami wyszły 3 niecałe dni i dwie noce. Z obcym facetem w jednej kabinie!

Jeszcze przed Dover zajrzeliśmy do Sandwich, zabrać czyjś samochód, wspominam tylko dlatego, że mieli tam świetny wózek widłowy - pierwszy schodek do kabiny był na wysokości mojego pasa, a z ziemi nie byłam w stanie zajrzeć do kabiny, ale to mały Pan Pikuś, bo ten wózek był łamany między osiami! No co? Mam słabość do wózków widłowych :)

Potwór ze mnie wyszedł w czasie czekania na załadunek na prom, bo za zgodą Mariusza, przez CB radio, bezczelnie darłam łacha z Jarka - "postrasz młodego, niech nie myśli, że mu tak dobrze będzie". Jarek był ciężko przerażony wizją spędzenia ze mną kolejnych dwóch dni, sam mi potwm opowiadał :)

Przeprawialiśmy się tzw. "Pociągiem", promem na który ładuje praktycznie same ciężarówki, odmiana o tyle miła, że jeśli w recepcji odda się kluczyki od samochodu, to w zamian dostaje się klucze do kabiny prysznicowej, a że to były klucze od Feli, to już się nie liczy :) Automat z kawą itp. z urzędu, bezpłatnie, chyba tylko do jedzenia trzeba było dopłacić jakieś symboliczne grosze, ale pewności nie mam, nie jadłam.

Przesiadka do Jarka i pędzimy dalej. Jedno wiem, jeśli bym kiedyś miała do wyboru jechać tirem 3 dni, albo osobówką "zrobić" tą samą trasę w 24 godziny samochodem osobowym, to wybieram tira!

Pierwszy nocleg, koło Gent, był rozrywkowy - spotkaliśmy jeszcze jednego kierowcę z tej samej firmy, akurat jechał w drugą stronę i integracja trwała do wczesnych godzin porannych ;) Było o wszystkim, od polityki, przez religie (liczba mnoga), wierność małżeńską, unikanie odpowiedzialności, aż po tacha i webasto. Kabina stosunkowo nowego Man'a jest wygodna, pojemna, ma milion schowków na wszystko, gotować można, ale nie musiałam, miałam ludzi od tego ;) Tu ktoś mi przez ramię zagląda, wieć dopiszę, żeby nie było - wszyscy trzej panowie to prawdziwi dżentelmeni!

Dostałam kawę do łóżka! Co ja piszę?! Dostawałam kawę do łóżka, dbano o mnie, co jest bardzo miłą odmianą, karmiono i zagadywano. No dobrze, mnie też paszcza się nie zamykała ;) Może ujmę to tak - dużo rozmawialiśmy, a i milczało się przyjemnie, Anglicy mają takie ładne na to określenie "companionable silence".

Do domu dojechałam cała i zdrowa, wbrew obawom mojej mamy. Po drodze kupiłam dwie butelki wina, bo zawsze je przywoże koledze Tott'owi, zgubiłam gdzieś matę silikonową i wszystkie teflonowe, no ale zakwas chlebowy bezpiecznie dojechał w lodówce Mariusza :) Wino nie dojechało, jedno wypluło korek, bo zostawiłam je, głupia, koło ogrzewania, drugie zgubiłam - też nie mam pojęcia jak, ale dla osoby, która kiedyś pół roku żyła w przekonaniu, że zgubiła pralkę "Franię", to pestka :)

Jestem w domu (to bardzo pojemne określenie), zyskałam dwóch dobrych kolegów, z którymi ciągle utrzymuję kontakt, a Felę niedługo mi naprawią, za ułamek tego co "tam" chcieli ze mnie zedrzeć.

Pojemne określenie "jestem w domu" obejmuje m.in, w niezobowiązującej kolejności:
- w zasięgu ręki mam prawdziwych przyjaciół, na których mogę liczyć bez względu na wszystko;
- prawdziwych przyjaciół, którzy wiedzą, że mogą na mnie też liczyć, choćby nie wiadomo co;
- siostrę, szwagra i siostrzenicę najwspanialszą na świecie, która codziennie zadziwia mnie czymś nowym;
- źródło mąki chlebowej - oswojone;
- piekarnik do pieczenia chlebów i obietnicę, że będę miała piec chlebowy postawiony jak się tylko ciepło zrobi (to Tott, beton na wylanie podstawy już załatwiony);
- wreszcie znów czuję się potrzebna - nie wiem dlaczego, ale jest mi to potrzebne do szczęścia;
- mam wizję miejsca na te tony książek, do których wróciłam i które przywiozłam (odpowiednie materiały czekają u Tott'a w garażu);
- pana Wiesia w warzywniaku, który mi przywiezie "wszystko co tylko będę chciała";
- cdn.

Czy macie pojęcie jak dobrze robi na samopoczucie głupia taka sprawa jak wieszak na klucze? Postanowiłam, że jest mi takowy niezbędny i że "jutro" to zbyt późno. Przeszłam na drugą stronę ulicy, wyłudziłam od panów budowlańców pół metra deski, kolega Jcek przywiózł mi tacker, obiliśmy deskę ładnym materiałem, 3 minuty to nie trwało, przywiózł też odpowiadnio zakrzywione gwoździe. Okazało się, że szwagier wytaszczył z domu "na budowę" wszystkie narzędzia, w tym i młotek, wykonałam więc telefon dokładnie takowej treści:

- Tott, masz młotek?
- No mam, na Rzeźniczej jestem.
- To idę.
- To chodź.

No i poszłam. Zamiast młotka dostałam haczyki odpowiednie, wiertarkę, żeby sobie nawiercić otworki w desce i tym prostym sposobem życie stało się piękniejsze. Jestem w domu.

Przeprowadzka

2009-10-27T12:21:00.001-07:00

Kochani, jeśli świat się nie skończy w ciągu najbliższej godziny, to za chwilę powinien podjechać mój transport, że tak to enigmatycznie nazwę, co oznacza, że się przeprowadzam.

Najpóźniej w piątek powinnam być w Polsce, potem będę się musiała rozpakować, podłączyć do Internetu itd.

Mam nadzieję, że niedługo będę mogła napisać Wam jak poszło z przeprowadzką i dlaczego to tak długo zajęło ;)

Tymczasem proszę trzymać kciuki za mnie, bezpieczne drogi, szybki Internet, sprawne rozpakowywanie i szybką aklimatyzację :)

Do brze, to ja pakuję ostatnią rzecz, komputer, i idę posiedzieć na walizkach.

p.s.
tęsnienie za mną będzie mile widziane hehe

Przeprowadzka

2009-10-27T12:18:00.001-07:00

Kochani, jeśli świat się nie skończy w ciągu najbliższej godziny, to za chwilę powinien podjechać mój transport, że tak to enigmatycznie nazwę, co oznacza, że się przeprowadzam.

Najpóźniej w piątek powinnam być w Polsce, potem będę się musiała rozpakować, podłączyć do Internetu itd.

Mam nadzieję, że niedługo będę mogła napisać Wam jak poszło z przeprowadzką i dlaczego to tak długo zajęło ;)

Tymczasem proszę trzymać kciuki za mnie, bezpieczne drogi, szybki Internet, sprawne rozpakowywanie i szybką aklimatyzację :)

Do brze, to ja pakuję ostatnią rzecz, komputer, i idę posiedzieć na walizkach.

p.s.
tęsnienie za mną będzie mile widziane hehe

UOKiK ukarał Zbyszko

2009-10-24T16:03:00.001-07:00

Tego jeszcze nie grali. Kogo, na litość boską, chroni, a kogo POWINIEN chronić Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów?!

Słyszeliście o decyzji Urzędy Ochrony Konkurencji i Konsumenta w sprawie "Zbyszko" (link do strony producenta: Zbyszko Company)? Wiecie, że podaję tylko linki do producentów, których szanuję za to co produkują? To dobrze.

Może na początek proszę obejrzeć tę reklamę, a potem reszta opowieści.

Veroni Mineral - Anna Przybylska
by mediafun

I jak? Co sądzicie o reklamie? Coś się w oczy rzuca? Przepiękna kobieta, to oczywiste, a na drugi rzut oka? Wreszcie coś POTRZEBNEGO na rynku, napoje bez konserwantów! Wreszcie producenci zaczynają nie tylko dostrzegać potrzeby rynku, ale i kreować świadomość konsumentów! Mamo, jak ja na to czekałam!

I co się dzieje potem? Potem Polskie Stowarzyszenie Wytwórców Produktów Markowych ProMarka zaskarżyło reklamę, a co za tym idzie, również producenta, firmę Zbyszko Company, bo ponoć reklama "dyskredytuje to innych producentów napojów".

Żadnej dyskredytacji tam nie widzę, widzę tylko fakty - Zbyszko nie dodaje konserwantów, a inni dodają. Proste i jasne. I słuszne! Produkują coś dobrego i mają prawo się tym chwalić. Podkreślają, że inni producenci konserwanty dodają, a mogli by tego nie robić.

"Stwierdzenie będziemy wszyscy świecić miało kojarzyć się z promieniowaniem radioaktywnym i wywoływać strach wśród konsumentów."

I słusznie! Bo będziemy świecić jeśli nie będziemy stawać murem za produktami dla nas zdrowszymi. Staję murem za Zbyszko, mam nadzieję, że Wy też.

Komisja Etyki Reklamy zażądała usunięcia ze spotu fragmentu, w którym aktorka czyta listę składników na butelce "konkurencyjnej" wody mineralnej. Jakiej "konkurencyjnej", przecież żadnej konkurencyjnej nazwy nie podano! Dlaczego mogą reklamy mówić o "innym proszku" a o innej wodzie nie można?!

Zacytuję kawałek artykułu na temat całej tej żenującej sprawy...

Jednak (...) do dyskusji w tej sprawie dołączył UOKiK, który zajmował się reklamówką na wniosek Polskiej Federacji Producentów Żywności oraz Krajowej Izby Gospodarczej Przemysł Rozlewniczy. Urząd uznał, że wprowadzała ona konsumentów w błąd, bo zgodnie z prawem producenci mogą dodawać do swoich napojów wymienione w reklamie konserwanty. Oparł się na opiniach w Instytucie Żywności i Żywienia oraz Głównym Inspektoracie Sanitarnym na temat szkodliwości konserwantów. Według tych instytucji stosowanie benzoesanu sodu sorbinianu potasu nie powinno być szkodliwe dla zdrowia konsumentów. Zdaniem Małgorzaty Krasnodębskiej-Tomkiel, prezes UOKiK reklama zawierała sugestię, że wszystkie wody smakowe - z wyjątkiem Veroni Mineral Fit - są szkodliwe. Mogło to też wywołać lęk wśród konsumentów, co jest sprzeczne z Ustawą o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. "Postać aktorki otaczała łuna świetlna, a butelka z napojem zawierającym konserwanty została wyrzucona do kosza na śmieci" - czytamy w komunikacie UOKiK.

Konserwanty można, ale NIE TRZEBA, dodawać do produktów spożywczych.

"Benzoesan sodu działa drażniąco na śluzówkę żołądka, dlatego spożycie zawierających go produktów może u osób nadwrażliwych (np. chorych na chorobę wrzodową) powodować dolegliwości bólowe. W połączeniu z witaminą C (E300) może przekształcić się w rakotwórczy benzen, co ma znaczenie szczególnie w przypadku napojów gazowanych, w których stosuje się jednocześnie obie te substancje. Temperatura i naświetlenie to czynniki przyspieszające formowanie się benzenu."

Za co ukarano więc firmę Zbyszko? Jak na mój gust to za to, że chcą mnie przed rakiem obronić, że pokoazują konsumentom, że produkowanie zdrowszego produkto JEST MOŻLIWE. A skoro jest możliwe, to istnieje ryzyko, że konsumenci zaczną wymagać! Komuś zmaleją zyski...

Wstydzę się za takie decyzje urzędu sponsorowanego, jak by nie patrzeć, przez każdego Polaka, wstydzę się tak samo, jak głupio mi za każdy przypadek innej dyskryminacji zdarzający się w Polsce.

"Poprawiona" wersja spotu reklamowego wyglada tak

Veroni Mineral - Anna Przybylska_skrocona
by mediafun

ALE

zapraszam jeszcze na strone Zbyszko (http://www.zbyszko.com.pl/) przywita Was któtki film reklamowy o tym, że gdybyśmy mieli wybór, to nie dodawalibyśmy konserwantów.

MAM WYBÓR, uprzejmie donoszę, że już w przyszłym tygodniu zacznę kupować produkty Zbyszko i TO NIE JEST POST SPONSOROWANY.

Magiczna różdżka

2009-10-20T02:28:00.001-07:00

Kto przynajmniej raz nie marzył o różdżce rodem z bajek? Jako dziecko chyba każdy, a i paru dorosłych czasem pewnie też. Zgrabny, wprawny ruch nadgarstka i rzeczywistość nagina się do woli, naszej woli. Za każdym razem, tak długo jak długo baterie sprawne...

Jakie baterie?!
To te w środku...

Okazuje się, że kolejny raz technologiczny pęd podejmuje próbę spełnienia moich marzeń. Pewnie przyjdzie mi jeszcze poczekać, i nie doczekać, na "pokój na świecie", "bez przemocy", "każdy ma wodę i jedzenie", ale to jedno mogę zweryfikować teraz.

Różdżka naginająca rzeczywistość do woli jest, istnieje, można pomacać, jak się kupi oczywiście. Wygląda całkiem ładnie, strona sprzedawcy wygląda odpowiednio. Cena mi się podoba średnio, ale w końcu co tam, kupować nie zamierzam :)

Brawa dla pomysłodawcy, bo oryginalny to pomysł - różdżka sterująca naszym odbiornikiem telewizyjnym. Można różnie o tym mówić, ale jedno jest (prawie) pewne - tego jeszcze nie było!

Pewnie dla dzieci to super frajda, jak komuś zależy na takim rodzaju spędzania czasu przez dzieci. Może nawet niejeden dorosły się chwilę pobawi?

"(...) pozwoli Ci zaimponować przyjaciołom i rodzinie (...)"

Może ja ich powinnam pozwać? Jakoś obraża mnie, moich przyjaciół i rodzinę (choć nie całą...) insynuacja, że jakoby miał im imponować PILOT DO TV, jak by nie wyglądał, to jednak tylko pilot jest ;)

Ha! Mam, nie pomyliłam się, w USA by takiego błędu nie popełnili - znaczy się mam rację, firma z UK. I znów nie wiem, czy się cieszyć, czy martwić, że jeszcze do nas nie dotarła paranoja pozywania każdego za wszystko. Może niektórzy by myśleli jak leczą, gdyby mieli jakiś przysłowiowy bat nad głową?

Już dyskryminacja, czy jeszcze nie?

2009-10-15T06:03:00.001-07:00

Przypadkiem, po linkach, trafiłam na stronę producenta przecierów owocowych Pulp. Przeciery, jak przeciery, coś co można dodać do jakiegoś dania, albo nakarmić nimi dziecko, które jeszcze samo nie pogryzie, ale zastanowiło mnie wyskakujące okienko, które zatrzymało mnie nim mogłam cokolwiek przeczytać. Treść właściwie...

Dwa znaczki, używane do oznaczenia różnych płci. "How do you like your info?". Jak preferuję infomację mieć podaną? Niby jak mogę preferować? Zwyczajnie, podajcie mi infomację czytelnie i rzetelnie.

Po najechaniu na nie myszką odpowiednio pokazuje się infomacja:

Dla pań - "I like it all..." - chcę pełną, kto by chciał pół, albo ćwierć?
Dla panów - "I take it like a man..." - czyli że niby co? Nie będę płakać jak przeczytam?

Oczywiście, że sprawdziłam obie opcje! Dla przykładu wybrałam przecier jabłkowy.

"72% jabłek. Jabłko raz dziennie trzyma z dala od lekarzy". [To już warte zachodu, nie lubię chodzić do lekarza, co by mi nie było, to zawsze znajdzie coś innego i w efekcie czuję się jeszcze bardziej chora niż byłam.] "...ważniejsze, że jest ono dobrym źródłem witaminy A, która jest dobra dla Twoich włosów, skóry i paznokci" Tylko by spróbowała nie być!
"22% truskawek. Truskawki, symbol namiętności, okazały się na czele listy ulubionych owoców naszych przyjaciół. Bogate w witaminę C, wspomagają Twoj układ odpornościowy i sprawiają, że Twoja skóra wygląda wspaniale".
"6% jagód. Najlepsze super-jedzenie. Pełne antyoksydantów zwalczających wolne rodniki, główne źródło zmarszczek, skóra zachowuje więc dłużej młodość. Pomagają też w produkowaniu kolagenu, utrymującego jędrność skóry."
Tylko ileś tam kalorii, ileś tłuszczy, błonnika i pokrywa ileś % dziennego zapotrzebowania na witaminę C.

Druga informacja, dla przedstawicieli drugiej płci, to wykres tortowy na górze, z informacją: jabłka 72%, truskawki 22%, jagody 6%, tłuszcze 0,2 g [czy to na 100g czy na porcję nie napisano].
Jest jeszcze graf mający pokazywać ile dziennego zapotrzebowania na witaminę C przecier pokrywa.

Pokusi sie ktoś o zgadnięcie, który opis firma Pulp (TM) przygotowała dla kogo? Który z opisów produktu jest dla Was bardziej przydatny, albo może bardziej udany, bo dla mnie np. pierwszy jest mało konkretny, a drugi niby-konkretny.

Prawie zapomniałam o informacji u góry ekranu:

"We have done all the peeling, chopping and blending, so you can eat your favourite fruits the easy way without any mess and hassle." - i życie staje się prostsze, kiedy tak wspaniałomyślnie wszyscy wszystko za nas robią! Jak straszny żywot prowadzili nasi przodkowie, którzy musieli SAMI obierać owoce! Chociaż z drugiej strony nie musieli chodzić na siłownię, gdzie ich prywatny instruktor fitnes za grubą kasę opracowywałby dla nich co rusz nowy zestaw ćwiczeń zapobiegający zanikowi mięśni szczęki ;) Właśnie podjęłam trochę spóźnione postanowienie noworoczne - tak długo, jak długo będę miała zęby, to będę sama gryzła swoje pożywienie, jak już nie będę miała zębów, to będę się starać choć gołymi dziąsłami pociumkać choćby skórkę od chleba ;)

Pozostaje jeszcze kwestia strawienia takiego przecieru z Pulpy... Przecież proces trawienia rozpoczyna się już w jamie ustnej, podczas gdy gryziemy pożywienie. Nie gryziemy, nie trawimy jak natura chciała?

Wiem, czepiam się jak rzep, ale saaami się proszą. W jednej linijce twierdzą, że "our Pulps are packed full with 100% fruit" (nasz przeciery Pulp są napakowane 100% owoców). Czyli że co? Że niby skórki które za nas obrali to się nie liczą? I dlaczego nie?! Mój dziadek mawiał, że jeśli zjem obrane jabłko, to tak jakbym go wcale nie zjadła, a dziadek wiedział co robi.

Jeszcze mnie dziwi...

2009-09-26T14:02:00.001-07:00

...a zaczynałam podejrzewać, że o to coraz trudniej.

Czytaliście artykuł "Gazety Wyborczej" pt. "szczepionka na HIV wreszcie działa"?Polecam gorąco, można się z niego dowiedzieć na przykład, że "Program był wspólnym przedsięwzięciem ministerstwa zdrowia Tajlandii i armii amerykańskiej. Jego realizację rozpoczęto w 2003 roku, a udział w nim wzięło 16 tys. zdrowych mężczyzn i kobiet w wieku 18-30 lat". Owa szczepionka, nosi nazwę RV144, dodam dla formalności.

Może ja się za dużo książek naczytałam za młodu, ale wychodzi mi na to, że USA w biały dzień, za pozowlneniem zainteresowanego rządu testowało sobie EKSPERYMENTALNy preparat na 16 tys. zdrowych(!) mężczyzn w wieku rozrodczym. I NIKOGO TO NIE BULWERSUJE, tylko mnie? Dlaczego nie testowali na swoich obywatelach?! Dlaczego armia się tym zajmuje a nie np. naukowcy cywilni?!

"W skład RV144 wchodzą dwie szczepionki - ALVAC i AIDSVAX. Co ciekawe, obydwie były już testowane w minionych latach i obie zawiodły. Teraz naukowcy postanowili zagrać va banque i połączyć oba preparaty" - przeczytałam jeszcze we wspomnianym artykule. Włos nie jeży na głowie! Czy tylko mnie sie to wydaje być ryzykowaniem cudzym kosztem?!

Dodam jeszcze jeden fragmen i nawet komentarz sobie daruję - ręce opadają na kolana i przestająsięgać do klawiatury.

"Po trzecie, badacze nie są do końca pewni, jaki jest dokładny mechanizm ochronnego działania nowego preparatu. Okazało się bowiem, że liczba wirusów we krwi zakażonych osób - zarówno tych, które dostały prawdziwą szczepionkę, jak i tych, które otrzymały placebo - jest taka sama. - Rzeczywiście, wzbudziło to naszą konsternację, chyba największą w trakcie całych badań - przyznaje pułkownik Kim. - Chodzi o to, że każda szczepionka, nawet zapewniająca tylko częściową ochronę przed zakażeniem, powinna sprawić, że we krwi osoby, która dostała preparat, liczba wirusów będzie znacząco mniejsza - mówi."

O czym marzą dzieci?

2009-09-11T05:02:00.001-07:00

Czasem rzeczy, które pozornie nie mają nic z nami wspólnego, zmieniają cały dzień na lepsze.

Fragment rozmowy zasłyszanej dziś w autobusie zmienił mój dzień.

- mamooo, a pamiętasz, że mam w tym tygodniu urodziny?
- pamiętam :)
- mamooo, a będę miał tort ze świeczkami?
- oczywiście, że dostaniesz tort.
- ale ze świeczkami?
- taaak, ze świeczkami. Wiesz ile będziesz miał świeczek w tym roku?
- cztery! - po chwili zastanowienia odpowiednia ilość palców powędrowała w górę...
- wiesz, że jak będziesz zdmuchiwał świeczki, to musisz pomyśleć sobie życzenie?
- pomyśleć? nie powiedziec?
- tak, pomyśleć, bo to tajemnica, nikt nie może wiedzić czego sobie zażyczyłeś :)
- mamo! ale jak nikt nie będzie wiedział, to jak ono się spełni? to życzenie?
- yyyy, to w takim razie powiedz mi i wtedy to będzie nasza wspólna tajemnica :)
- mamo, ja bym chciał, żebyś była tym lwem, co to go przywiozą do nas do zoo!

p.s.
zdjęcia lwa nie mam, ale zaraz.... może coś na dysku, choć trochę na temat, znajdę...

Chatsworth House, UK

2009-08-28T16:06:00.001-07:00

Powstał dzięki niemal legendarnej Bess z Hardwick, o której trochę napisałam wcześniej, przy okazji wizyty w Hardwick Hall.

Dom książąt Devonshire, Cavendish'ów, od 1549 roku. Malowniczo położony (jak ja lubię to określenie) na wschodnim brzegu rzeki Derwent, niskimi wzgórzami oddzielony od doliny rzeki Wye.

Wyświetl większą mapę

Stoi sobie spokojnie na terenie ogromnych ogrodów i wygląda jakby nie robiło to na nim wrażenia. Na mnie robiło, chyba nawet bardziej podobały mi się ogrody niż dom, tyle w nich rozmachu, każdy znajdzie zakątek dopasowany do swojego gustu. Nie bez przyczyny bywają ogrody Chatsworth nazywane najpiękniejszymi w Anglii. Dlatego będzie tu więcej o ogrodach niż o budynkach.

Sam dom skrywa w sobie nie lada skarb - kolekcje obrazów i szkiców, mebli, książek. Prawie 100 pokoji, ze 120, nadal użytkowane jest przez właścicieli i wyłączone ze zwiedzania. Mnie bardziej podobają się zabudowania, które kiedyś były stajniami. Majestatyczna brama - żaden fragment głównego budynku nie jest nawet w połowie tak efektowny.

Jeszcze tylko fontanna stojąca na środku dziedzińca, z gatunku tych, co to kusi, żeby się w niej potaplać, obsadzona drzewkami cytrynowymi, echhhh...

Dla porównania - poniżej główny budynek z różnych stron.

Rzeźby jakoś nie polepszają ogólnego wrażenia...

Ale potem jest tylko lepiej ;) Tutaj widok na zachodnią stronę doliny, w oddali, po prawej, Chatsworth House wygląda zza drzew.

Ta kaskada to jedna z najbardziej docenianych przez gości atrakcji. Zaczynaja się u podnóża Tha Cascade House... Kaskada składa się z 24 stopni, każdy odrobinę inny od pozostałych, o innej powierzchni, żeby woda z nich spływająca wydawała różnorodne dźwięki, co krok inne.

Oczywiście największą frajdę mają dzieci, jeśli tylko tato poświęci się i nadwyręży plecy ;)

I tak 20 razy, trzeba mieć zdrowie :) i miłość do dziecka, przyda się też kilka wspomnieć z dzieciństwa, żeby przypomnieć sobie co dziecku sprawia radość.

Ale do rzeczy - ogrody... Nie wiem czy udało mi się oddać ich urodę i magię na zdjęciach, ale co tam, tym razę na wyrozumiałość.

Kupując bilety dostaniecie też i mapę, proszę lekceważąco nie machać ręką, tylko brać, bo się przyda - ścieżki niby proste, ale jak dodać do nich nasadzone rośliny, to już nie tak łatwo, w obcym lesie łatwiej się odnaleźć niż tu. Początkowo wszystko jest oczywiste i przewidywalne.

Potem jednak coraz więcej widoków przykłuwających uwagę, rozwidleń, tematycznych, wydzielonych mniejszych ogrodów...

Roślin znajomych, ale jakby większych, barwniejszych - słowo daję, że tak ładnego ogórecznika wcześniej nie widziałam!

Wejścia do ogrodu kuchennego strzeże jedna pani, podejrzewam, że instrument to tylko zmyłka, tak naprawdę, to bije nim w głowę tych co mają złe zamiary.

Złych zamiarów trudno nie mieć oglądając wszystkie piękności, śliwki uginające się pod ciężarem owoców (zapasy by z tego zrobić na dwa lata, a nie pół ciasta jak u mnie w tym roku),

7 (słownie: siedem!) różnych rodzajów sałaty. Nie będę się rozpisywać, wystarczy, że powiem, że taki przykuchenny ogród każdy lubiący gotowanie baaardzo chciałby mieć.

Tak piękną czerwoną porzeczkę ostatni raz widziałam jakieś 25 lat temu, u babci na działce. Każda gałązka oklejona owocami aż do nieprzytomności, nie mam pojęcia czym oni to nawożą, ale bardzo bym chciała wiedzieć ;)

Za takie krzaczory rozmarynu i szałwi dużo bym dała, żeby sobie rosły pod kuchennym oknem. Nie mówię, że byłabym w stanie tyle zużyć, ale co mi tam, pomarzyć sobie można ;)

Niespodzianki, ale mało rozmowne i grzebią sobie w palcach przy gościach ;)

Tradycyjnie w ogrodach angielskich musi jeszcze być laaaabirynt. Po drugim ślepym zaułku wszyscy już słaniają się ze śmiechu, bez względu na wiek :)

Ogrody skrywają wiele tajemnic, mało kto ze zwiedzających zdaje sobie z tego sprawę - ukryte za wzgórzami zbiorniki zasilające wodne schody, zakopane w ogrodzie rury doprowadzające ciepłą wodę ogrzewającą cieplarnie, podziemne korytarze, którymi dowożono węgiel... Już zbliżając się do zamku, jeszcze na zachodnim brzegu rzeki, podziwia się łagodne wzgórki zwieńczone starymi drzewami, sielanka - tylko sęk w tym, że większość wzgórz nie trafiła tam sama, została usypana, pod trawą schowano kanały drenażowe, odprowadzające nadmiar wody deszczowej do rzeki. Sama rzeka też została "wyprostowana", bo jej naturalny bieg nie pokrywał się z wizją projektanta :) Stary most przez rzekę został w którymś momencie zburzony i postawiono na jego miejsce nowy, tylko dlatego po to, żeby goście mogli podziwiać zamek z "lepszego profilu". Część lasów, które widać na horyzoncie została nasadzona sztucznie, żeby miały ładniejszą linię. Wystarczy obejrzeć się za siebie by móc podziwiać pobliską wioskę, Edensor, ale warto wiedzieć, że część domów została zburzona, część przeniesiona, żeby całość ładniej wyglądała od strony zamku. Echhhh, kiedyś to ludzie mieli fantazję, i pieniądze ;)

W samych ogrodach można podziwiać malownicze skupisko skał - wszystkie "przyjezdne", spiętrzone, poukładane na sobie. Kiedyś jedno z przejść zagrodzone było skałą, wystarczył lekki nacik dłoni i odsuwała się, odsłaniała się dalsza część ścieżki. Teraz niestety skała spoczywa tak już na stałe - ze względów bezpieczeństwa przejście jest zablokowane. Nieszczęsne Health and Safety Regulations. Założę się, że w Polsce przed przejściem , a także i za , wzorem autostrad płatnych ;) postawiono by kiosk z biletami i przejście by było jedną z głównych atrakcji turystycznych :) Poniżej zdjęcie 14 metrowej The Wellington Rock, z małym wodospadem.

Jeszcze romantyczne lilie wodne...

Portal Onet.eu korektorów pilnie zatrudni...

2009-08-17T04:41:00.000-07:00

...a przynajmniej powinien.
Już dawno zauważyłam, że autorom dużej części wiadomości pojawiających się na stronach Onet.eu przydałaby się powtórka z "rozrywki", może kilka dyktand i słowników (proponuję PWN nieinternetowy hehe) oraz jakiś system motywacyjny, ale jestem w stanie im błędy wybaczyć. Serio. W końcu każdemu się zdarza, czasem niewinna literówka, a czasem ortograf, aż zęby bolą. Mnie najczęściej, i od lat, sprawia kłopot "świeży" :) Kiedyś miałam podobny problem z "rzadko", ale pewien Daniel, który wiedział o czym mówi, wytłumaczył idiotce (mnie), że to przecież od "riedko" to "rzadko" :)
Czego nie jestem w stanie wybaczyć, to nieodpowiedzialność i niesolidność, która wg mnie nie przystoi mediom. Nie mam pojęcia, czy ktokolwiek w Onecie dostaje pieniądze za korekty, jeśli tak, to nie powinien, bo nie wykonuje swojej pracy dobrze, jeśli nie, to powinni komuś zapłacić.
Wzrokowcom, czyli większości czytających, utrwalają się z pomocą takich Onetów błędne wzorce. Jakoś nie wydaje mi się żeby np. "Rzeczpospolita" ośmieszyła się przepuszczeniem takiej wiadomości (proszę mieć na uwadze, że mam dziś w miarę dobry humor i nie czepiam się treści...)
Konkurs? Ile błędów znajdziecie w poniższej wiadomości? Informację o wszystkich które ja znalazłam wysłałam do serwisu Onet, nie pierwszy raz, więc ogromnie jestem ciekawa, czy coś się zmieni. Żeby nie było, że tylko krytykuję - kiedyś napisałam do nich sugerując, że nie sposób znaleźć adresu e-mail redaktorów poszczególnych wydań, więc gdyby ktoś się chciał poczepiać tak jak ja, to nie ma kogo. Na duży plus zaliczyć Onetowi muszę, że teraz pod prawie każdą wiadomością znajduje się "Jeżeli na tej stronie widzisz błąd, napisz do nas". Szansa na poczepianie się sięc jest, nie wiem tylko czy ktoś czyta nadsyłane uwagi, czy tylko nie ma w zwyczaju podziękować ;)

Cytuję za serwisem Onet.eu, oryginał znajdziecie tutaj.

Gwiazdka zatrzymana z kokainę wartą fortunę

Jak donosi Daily Mail, aktorka Holly McGuire, została aresztowana, po tym jak policja odkryła kokainę o wartości 150 tyś. funtów w jej domu.

31-letnia modelka, znana z magazynu Page 3, oraz jako była partnerka Rio Ferdinanda – obrońcy reprezentacji Anglii – została zatrzymana w wyniku policyjnej operacji przeprowadzonej w Hornchurch w Essex. Oprócz kokainy w domu znaleziono również 120 tyś. funtów w gotówce ukrytej w bagażniku Bentleya Continentala zaparkowanego w garażu.

McGuire została oskarżona, pod swoim prawdziwym imieniem i nazwiskiem, jako Victoria Yallop.

Policja opisuje okoliczności zatrzymania. 31-latka rozmawiała przed swoim domem, ze znajomym – 37-letnim Stevem Brace. Kobieta miała mu właśnie dostarczyć 3 kilogramy kokainy, które miała ukryte w swojej garderobie.

Policjanci w czasie przeszukania znaleźli również plantacje 56 sadzonek konopi indyjskich.

McGurie została niedawno właścicielką firmy pomagającej modelka stawiającym pierwsze kroki w show businessie.

Zarówno McGuire jak i Brace zostali oskarżeni o handel i produkcję narkotyków, działanie w zorganizowanej organizacji przestępczej oraz o pranie brudnych pieniędzy.

Kobieta została zwolniona z aresztu za poręczeniem majątkowym wynoszącym 5 tyś. funtów oraz po warunkiem nie opuszczania swojej posesji w Essex. McGuire znajduje się również pod obserwacją policji.

Brace pozostanie w areszcie. Dalsze postępowanie w ich sprawie zostanie ogłoszone po 28 sierpnia.

Taking Chance

2009-08-04T12:15:00.000-07:00

"Taking Chance" - drugie słowo pisane jest wielką literą nie tylko dlatego, że to tytuł. Chance to imię starszego szeregowego, którego pułkownik Mike Strobl (Kevin Bacon) zabiera do domu. Nie po raz pierwszy jestem wdzięczna, że nikt nie silił się na tłumaczenie na polski tytułu filmu, rzadko kiedy jest to dobrze zrobione. Takie podwójne znaczenie ma głębokie znaczenie [taking a chance - ryzykując, podejmując ryzyko].

Jakoś się robię podatna na pocenie w okolicach oczu. Siadałam do tego filmu z nastawieniem "kolejny amerykancki wyciskacz łez", prawie miałam rację, pomyliłam się co do tego "kolejny". Łapie za gardło i ściska aż momentami łzy z oczu lecą, kłania się w pas ten polski kompleks Janka z "Czterech Pancernych" i wszystkich powstań, cokolwiek historycy sądzą o ich sensowności. Szacunek do tzw. "munduru" w Polakach jest, i mam nadzieję, że zostanie na długo, w końcu to jedna z tych rzeczy, która stanowi o narodowości.

No dobrze, może i ktoś płacąc za ten film myślał o propagandzie, ale nikt nie zaprzeczy, że czytać jego przesłanie każdy może tak jak mu pasuje, i ten co jest za, i ten co przeciw wszystkim "pokojowym" akcjom. Film oparty na faktach, więc mam wielką nadzieję, że rodzinie Chance'a Phelps (tylko 19 lat...) choć trochę pomógł.

Nie podobał mi się Kevin Bacon w większości filmów, od czasów Footloose, ale ryczałam jak bóbr kiedy łamiącym się głosem, ze ściśniętym gardłem, opowiadał rodzinie Chance'a kto i jak po drodze oddawał honory jego zwłokom.

Mam tylko nadzieję, że choć z odrobiną takiego szacunku traktowani są polscy żołnierze, którzy w trumnach wracają do kraju.
Trailer filmu:

Fragment programu telewizyjnego z prawdziwym pułkownikiem M. Strobl:

Fragment filmu:

Roche Abbey, UK

2009-07-24T14:01:00.001-07:00

Nie jestem najlepszym turystą świata, jakoś tak zawsze się życie układa, że dopiero po powrocie ze zwiedzania czytam o miejscu, w którym byłam. Wiem, głupie, ale tak właśnie jest.

Wyświetl większą mapę

Pocieszam się tylko wspomnieniami z jakiegoś wyjazdu w Bieszczady, kiedy to kolega Gumiś przewertował przewodniki dość solennie, jak to on, wiedział wszystko o wszystkim, chociaż samo oglądanie kulało strasznie, po padało przez cały czas. Pod koniec wyjazdu okazało się, że kolega Gumiś (żeby nie było - bardzo lubiany kolega i poważany!) przeczytał wszystko z wyjątkiem tylnej okładki, gdzie to było napisane czarno na białym, że w takim to a takim terminie wyjazdów się nie poleca, bo wtedy właśnie leje jak z cebra :)

Dolina potoku Maltby

Budynek bramy głównej

Roche Abbey, opactwo Roche, historię ma zawiłą, burzliwą, ale nie jakoś specjalnie długą, jak na opactwo rzecz jasna ;) Ufundowane zostało w 1147 roku, budowa rozpoczęła się w 1170, a jego upadek zapoczątkowany był w 1535 roku, w czasie rządów Henryka VIII, który w 1539 nakazał rozwiązanie wszystkich klasztorów (The Dissolution of the Monasteries tu po angielsku o samym akcie, a tu po polsku o reformach religijnych Henryka).

Można nawet obejrzeć jak cały kompleks kiedyś wyglądał, a linki po lewej tamtej strony wskażą poszczególne pomieszczenia i budynki. Niestety po ichniemu, ale jeśli będzie zapotrzebowanie, to przysiągę fałdy i przetłumaczę (adres e-mail w prawym górnym rogu...). Jeszcze dwa widoki z lotu ptaka, polecam (pierwszy, drugi).

Opactwo Roche, no dobrze, RUINY opactwa Roche położone są w dolinie potoku Maltby, około 9 mil od Doncaster, a 13 od Sheffield. Otoczona stromymi klifami wapiennymi i lasem Sherwood. Niby w pobliżu ważnych kiedyś szlaków komunikacyjnych, ale jednak nie na widoku - od głównej drogi przeba zjechać kawałek wąską drogą wyłożoną kocimi łbami, drzewa nad głową, nieba nie widać, tylko brakuje Robin Hood'a wyskakującego przed maskę ;) Rzut beretem od (wtedy) zamków w Conisbrough i Tickhill (muszę sprawdzić czy coś z niego zostało...).

Budynek bramy głównej

Kamień z pobliskich kamieniołomów (Roche Abbey Stone), wydobywany zresztą do tej pory, posłużył m.in. do budowy zamków Windsor i Sheffield.

Przez 200 lat po rozwiązaniu opactwo przechodziło z rąk do rąk, ale jakoś nikomu nie udało się przywrócić mu dawnej świetności. Najgorszy chyba los spotkał je, kiedy zostało przejęte przez Richard'a Lumley-Saunderson, czwartego hrabiego Scarbrough, bo żeby ulepszyć niedalekie, należące do rodziny, Sandbeck Park, zatrudnił Lancelot'a "Capability" Brown, słynnego angielskiego architekta i projektanta ogrodów. Z kompletnym brakiem poważania dla miejsca Brown polecił zburzenie budynków, usypanie kilku hałd ziemi i pokrycie pozostałości struktury świeżą ziemią, a na niej założył ogrody. Spod ziemi odsłonięto opactwo dopiero w 1920 roku (kiwam głową, nadziwić się nie mogę:)).

Wapienne klify

Przy ścieżce wkoło opactwa było przejście przez płot, ilu ludzi musiało się wspierać na tym słupku, że jego brzegi zaokrągliły się tak bardzo :)

Ktoś się pokusi o jakiś komentarz? Będę wdzięczna :)

Canon kontra skleroza

2009-07-22T13:32:00.001-07:00

Jakiś czas temu zachciało mi się zainstalować oryginalne oprogramowanie do mojego aparatu, no i tu problem, bo miejsce pobytu płyty instalacyjnej pozostaje nieznane. Teoretycznie mogłaby przebywać w trzech określonych miejscach, ale tam jej nie ma. Nie będę wnikać, gdzie wywędrowała i dlaczego, bo od tego może mnie głowa rozboleć. Zresztą, od czego Internet?

Na stronach Canon'a dostępne są tylko uaktualnienia, które nie zainstalują się jeśli nie wykryją właściwych programów, hmmmm. Internet. Po chwili poszukiwań udało mi się znaleźć obejście. Zapiszę tutaj, bo inaczej gdzieś zgubie, może sięprzyda komuś z podobnym problemem :)

Instalowanie uaktualnienia Canon EOS Utilities updater, Digital Photo Professional updater etc.

- menu Start -> Uruchom... -> w okno, które siępojawi wpisać "Regedit" i uruchomić go
- odnaleźć HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\
- jeśli jeszcze nie istnieje, to utworzyć nowy klucz "Canon"
- w nowym kluczu utworzyć dodatkowy, w zależności od tego, które uaktualnienie nas interesuje, będą to odpowiednio:

Zoom Browser
HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Canon\ZoomBrowser Ex

Digital Photo Professional
HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Canon\DPP

EOS Capture
HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Canon\EOS Capture

EOS File Viewer
HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Canon\EOSViewerUtility

EOS Utility
HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Canon\EOS Utility

- teraz już można uruchomić instalki ściągnięte ze strony Canon'a bez żadnych zgrzytów.

A nam nigdy nie dogodzi...

2009-07-22T05:24:00.001-07:00

(wiem, że nie powinno się zaczynać zdania od "a", ale uważam, że w tym wypadku było to uzasadnione)

Raz na jakiś czas dobrze robi zmiana perspektywy, bo np. jak często narzekamy, że nasze cztery ściany nie stoją gdzieś na Bahamach, nie mają ze cztery razy większego metrażu i wyposażenia rodem z "Czterech kątów"? Jak często zapomina się cieszyć tym co dane/wypracowane?

Co gdyby tak przyszło nam składać i rozkładać cały dom jak tylko naszemu stadu skończy się trawa na pastwiskach i trzeba się będzie przenieść za rzekę, razem z kilkunastoosobową rodziną i całym dobytkiem?

Lepiej? Piękne te nasze domy? Prawda? Prawie jak w tym kawale o Żydzie z wielka rodziną i kozie.

Ten świat nie ma szans przetrwać...

2009-07-21T22:25:00.001-07:00

z ludźmi produkującymi i KUPUJĄCYMI takie "przydasie". No na litość boską, szczerze, sosu samemu nie da się rady pomieszać (rzadkiego, bo gestego najwyraźniej nie da rady), tym bardziej, że i tak trzeba nad tym garem stać i włączyć toto co chwilę.

The STIRR Automatic Mixer from uutensil from Apartment Therapy: The Kitchn on Vimeo.

na wzmocnienie

2009-07-21T18:07:00.001-07:00

Macie takie utwory/albumy, które wysłuchane z rana dodadzą sił na cały dzień, poprawiąhumor nawet ten najgorszy, o dwa razy skrócą koszenie trawnika? Oto jeden z moich...

Robin Hood's Bay - śladami Guliwera

2009-07-20T19:40:00.001-07:00

Zresztą sami zobaczycie dlaczego :)

Ułatwiłam sobie trochę sprawę i częściowo skopiowałam z forum Cincin mój własny ubiegłoroczny post nt Robin Hood Bay (RH’sB).

Uliczka, 33% spadku, prowadząca do starszej części miasta, wgłąb stromej doliny.

Wyświetl większą mapę

Na zbliżeniu zobaczyć można starszą (poniżej "A") i nowszą (powyżej "A") część miejscowości, z hotelikami, motelikami. Proszę też zwrócić uwagę jak dobrze na zdjęciach widać nietypowe ukształtowanie dna płytkiego morza (będzie je też widać poniżej na zdjęciach). Pojechaliśmy tam trochę bez przekonania, bo pogoda była koszmarna, padało jeszcze jak kupowaliśmy bilet parkingowy, a potem nagle zaczeło robić się ślicznie.

Część miasteczka położona wyżej, ta nowsza, jakoś mnie nie zaciekawiła, same hoteliki i tłumy miastowych. Poszliśmy do starszej części, wciśniętej w małą, bardzo stromą dolinę (chciałam napisać "wąwóz", ale to nie to samo) wyżłobiony przez rzekę. Chyba tej rzeczce miasto zawdzięcza istnienie. Port rybacki, taki mikry, który jednocześnie był rynkiem, targiem i pewnie jeszcze paroma innymi rzeczami, powstał u ujścia rzeki do morza, z każdej innej strony są klify niższe i wyższe.

widok z parkingu na starszą część miasta (z tej kawiarenki pachniało bardzo kusząco...)

Właściwe miasteczko historycznie poprzedzała mała osada trochę w głąb lądu, ale to sobie darujemy - nie byłam tam, a wykłady z historii to nie tutaj ;) Pierwsza zachowana wzmianka o Robin Hood’s Bay (Zatoce Robin Hood’a) pochodzi z 1536 r. Topograf króla Henryka VIII, Leland, opisał „rybacką mieścinę” – całe 20 „bud”.

widok na starszą część miasta

Strach przed piratami nie okazał się na stałe silniejszy od lenistwa i rybacy zaczęli osiedlać się bezpośrednio nad zatoką, bo tak poręczniej było. Do 1540 roku było już 50 domów, w tamtych czasach to było całkiem sporo. Do tej pory żyją w miasteczku potomkowie ówczesnego szefa wioski, Matthew Storm’a.

widok na starszą część miasta od strony zatoki, a poniżej na nowszą

Oszczędzę opisów jak osada przechodziła z rąk do rąk, bo to jakoś wyjątkowo często się zdarzało. Ale ciekawe jest, że jeszcze w XVI w. Robin Hood’s Bay było znacznie ważniejsze od pobliskiego Whitby, które już później zawsze było nadrzedne. W całej serii holenderskich map żeglarskich wydanych w 1586 r. znaleźć można RH’sB, a Whitby jeszcze nie.

Nie bardzo wiadomo skąd wzięła się sama nazwa mieściny, bo nie ma najmniejszego nawet dowodu, że Robin Hood z Sherwood kiedykolwiek zatokę odwiedził. Podejrzewa się, że nazwa wyrosła z kilku połączonych lokalnych legend. W całym Yorkshire pełno miejsc związanych z jego legendą. Robin Hood to imię starożytnego leśnego ducha/elfa, popularne w całym kraju. Często nadawano obiektom natury nieożywionej takie imiona z ludowych wierzeń, często też robiono takie „remixy” legend.

W XVIII w. RH’sB bylo najruchliwszym portem przemytniczym wybrzeża Yorkshire. Naturalne odosobnienie osady, otoczonej z 3 stron wrzosowiskami/torfowiskami, pomagało, a szmuglowanie było bardziej opłacalne niż połów ryb. Sam przemyt nie był domeną rybaków, oni byli tylko „tanią siłą roboczą”, mózgami takich operacji byli lokalni duchowni i szlachta. Czyli jak wszędzie – „szlachta rozpija chłopów”. Ponoć między szmuglującymi a ówczesnymi celnikami toczyly się regularne „bitwy”. Szmuglerom pomagały także ich kobiety – z okien wrzątkiem (i nie tylko - kanalizacji niet...) oblewały celników. Uliczki są tak wąskie, że czasem trudno się minąć - miały panie pole do popisu ;). Ponoć bela jedwabiu mogła przebyć drogę z dołu wioski aż na jej koniec nie opuszczając pomieszczeń – z domu do domu tajnymi przejściami.

"zaplecze" jednej z uliczek, a poniżej to samo zaplecze z profilu ;)

Odległości pomiędzy rzędami domów też nie są imponujące... po lewej murek i schodzki do pierwszych domów, po prawej już tył kolejnych.

Jeszcze kilka, wybrałam te bardziej klimatyczne :)

Pod koniec XVIII i na poczatku XIX w. populacja RH’sB spadła, częste branki (przymusowe wcielenia do marynarki wojennej) nie zostawiły wielu mężczyzn w okolicy. Teoretycznie branki nie powinny obejmować rybaków, ale w praktyce... Kobiety ostrzegały przed brankami mężczyzn wracających z morza, no i zdarzało się, że atakowały i biły żołnierzy :) Nie chciałabym być w ich skórze, żołnierzy skórę mam na myśli... Kobietom najwyraźniej takie akcje szły nienajgorzej, bo szczyt rozwoju rybactwa i społeczności przypada na środek XIX w. Podobno w tamtych właśnie czasach, zimą, codziennie odbywały się w RH’sB potańcówki. Umówmy się, nawet teraz w takim np. Wrocławiu trudno znaleźć potańcówkę w trakcie tygodnia. Wiem, bo parę razy próbowałam...

RH’sB miało nawet swój kolorowy wzór wyrabiany na drutach, wrabiany w swetry zwane gunsey. [gunsey – charakterystyczny wełniany sweter o bardzo gęstym wzorze, gęstym splocie, robiony na 5 drutach w jednym kawałku. Miał chronić rybaków przed wiatrem i przemoknięciem.] Użyty splot wełny, użyte wzory (rózne dla regionów, a nawet osad), ich rozmieszczenie, brak szwów (wytrzymałość), wywietrzniki pod pachami (także dla zapewnienia swobody ruchów) – wszystko, aby zabezpiezcyć rybakow przed warunkami pogodowymi. Dolne części rękawów nie miały wzorów – szybko się ścierały i dziurawiły, więc łatwiej było je spruć i dorobić od nowa. Wzory i dekolt były identyczne z przodu i tylu swetra, jeśli któraś część zaczynała się przecierać, można było po prostu donosić sweter przodem do tyłu.

to ichnieszy odpowiednik Krupówek...

a przy kawałek dalej, no owych "Krupówkach" ogródek, dokładnie szerokości domu, zamieszkanego...

Dalej wzdłuż ulicy "plac", na którym stały 3 stoliki kawiarniane. "Plac", bo też szerokości ogródka jest.

To widok z "placu", w dół, na strumień i na jedyną ulicę starej części miasta dostępną dla samochodów i kierowców o mocnych nerwach (nachylenie zbocza 33%...)

Zapomnialabym, kawałeczek wcześniej była jeszcze herbaciarnia, strasznie się dziwiłam co ichniejszy sanepid i straż pożarna na taką instytucję też upchniętą na szerokości ogródka. Ale gdy wracaliśmy już do samochodu, tą ulicą otwartą dla samochodów, to wszystko się wyjaśniło...

Jak nie ma miejsca, to tżeba je sobie zorganizować :)

i najazd kamerą...

Wąskie uliczki są czarujące, niepraktyczne, ale w tym wypadku zwiększają doznania, bo gdy się wyjdzie z labiryntu takim czymś

i nagle na wprost zobaczy takie o...

Rozczulil mnie tez Robin Hood's Bay Men's Institute, na drzwiach napis "gentelmen only" :) No co, w Warszawie nawet chyba takiego nie ma.

Północna część zatoki do zakładania portu raczej się nie nadawała.

ale za to w południowej, w ujściu niewielkiej rzeki można było chociaż wyciągnąć łodzie na brzeg, zrzucić z nich połów wygodnie, chcąc niechcąc jeden plac był centrum lokalnego życia.

Rynek/port/ujście rzeki obfotografowalam wkoło.

Bardzo podobało mi się to wejście do domu, po 3 schodach w doł, drzwi niskie nawet dla mnie (1,6 m w porywach do 1,68 na obcasach).

Troche gimnastyki wymagalo fotografowanie rynku, bo w ktorymś magicznym momencie nagle zaroiło się od ludzi i wszyscy gnali na plażę. Hę? Że niby co się stało, że lecą? Odpływ się stał! Przegapić nie możne - polecieliśmy i my.

W prawej części zdjecia poniżej ujście rzeki/zejście na plażę/wejście do portu/rynku od strony plaży.

Jak mnie kiedyś zamkną, to prawdopodobnie za fotografowanie obcych dzieci. One zawsze chętne do współpracy, ale nie zawsze udaje mi się uśmiechem obłaskawić rodziców, pewnie gdybym była facetem gorzej by było.

Ten chłopiec był przeuroczy, udawał, że wcale nie wie, że mu robię zdjęcia, niby tyłem do mnie się bawi, ale pozuje :)

przy mnie znalazł ślicznego amonita i tak bardzo chciał się pochwalić, że zaczął iść w moją stronę z wyciągnietą przed siebie rąką i wołać do brata, biegnącego już w przeciwnym kierunku, "Brian patrz, patrz jakie ... takie... COŚ! (dokończył heroicznie hehehe) znalazłem!". Nie byłam szują, zapytałam go co ma, czy pokaże, objaśniłam jak się COŚ nazywa i skąd się wzięło, i bardzo go chwaliłam. Chyba za bardzo, bo nadciągnęła pani mama, zabiła mnie wzrokiem i dała mu przez łeb, za gadanie z obcymi... Ech, za moich czasów...

Sama zatoka, słowa już chyba nie będą potrzebne?

boczne, turystyczne wyjście z plaży, wybudowane dla rozładowania ruchu

boczne przejście do rynku

Ogródek, jakimś cudem zdesperowany właściciel zdołał go wkleić koło schodów ze zdjęcia powyżej

Trochę więcej klimatycznych drobiazgów.

Przyciągająca uwagę (moją) kołatka,

klatki na langusty/homary(?) na dachu,

wszechobecne, przy niżej położonych domach, worki z piaskiem,

doniczka w kształcie łodzi :),

Proszę napisać czy podoba Wam się taka wycieczka :)

Hardwick Hall i kobieta na miarę (wszech)czasów

2009-07-17T21:59:00.001-07:00

Wyświetl większą mapę

Przyjechał do nas na mgnienie oka brat kolegi Willmy, może i on jechał z myślą o wizycie u brata, ale cieszyliśmy się wszyscy :)

W ramach euforii wyrwaliśmy się na kilka krótkich wycieczek, panom trudno się ruszyć z miejsca, więc podróżniczo się nie wyżyłam. Fotograficznie też raczej nie. Nie dość, że padało namiętnie, to jeszcze niebo było najgorsze z możliwych, fotograficznie rzecz jasna, duża szara szmata. Od podłogi szmata, zaniedbana. żeby to jeszcze były chmury, np. takie spektakularne, dramatyczne, a tu szmata :(

Na początek przegapiłam pobliski młyn, Stainsby Mill, z własnej głupoty. Jedziemy sobie spokojnie, powoli (bo zakręty i inne niespodzianki), wyrasta młyn, tabliczka przy drodze kusi "open", a mnie się żal robi tej mąki co to mi jej nie sprzedadzą, bo to tylko do oglądania. Szybka decyzja, że jedziemy dalej. Oficjalna wersja dla towarzyszy podróży - "za mało czasu". I mnie pokarało, bo po powrocie do domu wyczytałam, że tę moją mąkę to oni i owszem sprzedają! Jak pomyślę o tych wszystkich chlebach, których z niej nie upiekę!

Sam Hardwick Hall - miejsce piękne, o ciekawej historii, zbudowane przez Bess z Hardwick, drugą najbogatszą kobietę elżbietańskiej Anglii zaraz koło Old Hardwick Hall, nie mniej kiedyś spektakularnego domu jej przodków. Tak się zastanawiam jak by się potoczyły jej losy, gdyby była biedna... W naszych czasach biedacy z wizją nazywani są szaleńcami (i czasami przy okazji nimi są), a bogacze - wizjonerami, ekscentrykami. W jej czasach było podobnie, w 50% podobnie, innaczej nazywało się tych biedniejszych. Jeszcze nie wiecie? No dobrze, biedne kobiety z wizją, wolnym duchem nazywano czarownicami.

Proszę tylko pomyśleć, Bess (Elizabeth Talbot, Countess of Shrewsbury) była nadzwyczajna pod wieloma względami wtedy, teraz pewnie też by była. Zaczynając od tego, że żyła 81 lat, ewenement, czterokrotnie żonata, powierniczka Marii, królowej Szkotów. Nie raz gościła ją (głupio to brzmi, ale "jako więźnia") w domu swego drugiego męża, Chatsworth House (zdjęcia niedługo). Z jej polecenia skatalogowano, a jej potomkowie musieli przechowywać, róznego rodzaju hafty, gobeliny, tkaniny itp. - jej kolekcję do dziś można oglądać w Hardwick Hall. 400 lat! Znana jest Bess także dzięki swym projektom budowlanym zwłaszcza tym dwóm: Chatsworth (siedzibie diuka Devonshire, który jest bezpośrednim potomkiem dzieci z jej drugiego małżeństwa i nadal nosi nazwisko Cavendish) oraz Hardwick Hall.

Nie wydaje mi się, żeby miałą cokolwiek do powiedzenia w kwestii swojego pierwszego małżeństwa, miała wtedy 12 lat, szanowny pan małżonek (Robert Barlow, spedkobierca pobliskiej posiadłości) 14. Małżeństwo nawet nie zostało skonsumowane (jak ja nie lubię tego zwrotu!), najpierw Bess była zbyt młoda, potem mąż zbyt chory. Owdowiała w wieku lat 17, jeśli dobrze policzyłam. W ramach spadku należała się jej 1/3 przychodów posiadłości.

Ponownie wyszła za mąż mając 20 lat, poślubiła dwukrotnego już wdowca, Sir Williama Cavendish, ponad dwa razy od niej starszego. Prawdopodobnie za jej podpowiedzią Sir William sprzedał swoje ziemie na południu Anglii i kupił posiadłość Chatsworth w Derbyshire, odległą od jej rodzinnego domu o niecałe 30 km (współczesnymi drogami).

Wyświetl większą mapę

Bess urodziła drugiemu mężowi ośmioro dzieci w ciągu 10 lat (zajęta kobieta!) małżeństwa. Matkę chrzestną pierworodnego syna była królowa Elżbieta I, a królowa Maria I - trzeciego. Owdowiała po raz drugi w 1557 r.

teraz mały temat poboczny, drugie najwspanialsze (po mojej siostrzenicy Poli) dziecko na świecie - Michał, syn naszych przyjaciół - zwiedzał z nami dzielnie :)

Trzecie małżeństwo, z Sir Williamem St Loe (St Lowe, Saintlowe, or Sentloe) zawarła w 1559 r. (z tego co niepamiętam, to w filmie "Elizabeth" jest taka scena... królowej mocno niezadowolonej, że Bess wyszła za mąż za bez jej zgody - może dla pewności zapytam kolegę Willmę jak wstanie, bo pewnie coś pokręciłam...). Owdowiała ponownie w 1564/5, mąż zostawił jej cały majątek, ku rozpaczy swych córek i młodszego brata, prawdopodobnego sprawcy przedwczesnego zejścia Sir Williama z tego padołu łez...

budynki bardziej gospodarcze

Czwarte, zawarte z błogosławieństwem królowej Elżbiety, z George'm Talbot. szóstym hrabią Shrewsbury. Dwoje z jej dzieci zostało wydane za dwoje dzieci jej męża.

Wydała swą corkę Elżbietę za Karola Stewart, brata drugiego męża Marii królowej Szkotów. Jako że Stewartowie stali w kolejce do tronu, a wziązek widziano jako "wywrotowy", matka pana młodego parę miesięcy spędziła w londyńskim Tower, a Bess została wezwana do stolicy na oficjalne dochodzenie w tej sprawie. Zaproszenie zignorowała (!) i przeczekała w Sheffield aż sprawa przycichła.

Niektórzy historycy uważają, że Bess miała chęć usadzić na tronie Arabellę, swoją wnuczkę z małżeństwa Elżbiety i Karola Stewart, ale powstrzymał ją osobisty rozkaz królowej - trzymania dziewczyny z dala od dworu. Arabella miała babce za złe takie zesłanie, w ramach buntu próbowała nawet uciec i wyjść za mąż za innego pretendenta do tronu :) Bess z koleji dziewczynę wydziedziczyła i poprosiła królową o jej zabranie spod swojej opieki. Wtedy dziewczyny bawiły się z gestem :) To nie podwórkowe gierki naszego kalibru :)

Zapraszam jutro na zdjęcia ze wspaniałych ogrodów Chatsworth House :)

tylko nie mów nikomu...

2009-07-05T09:10:00.001-07:00

że mięknę na starość. Jak inaczej wytłumaczyć, że nagle filmy przyprawiają mnie o potliwość w okolicach oczu?

Miałam kiedyś cojones większe niż spora część facetów, ale chyba zanikły. Musi próby bycia kobiecym, nieporadnym kurczaczkiem tak na nie wpłyneły, ale nie o tym miałam...

Obmyłam twarz zimną wodą i pospieszam donieść, że film to Potężny i szlachetny ("The Mighty") z 1998 roku. Nie będę opisywać - obejrzyjcie sami, warto poszukać.

Kiedyś było łatwiej...

2009-07-04T16:34:00.001-07:00

...ale tylko pod niektórymi względami :)

Łatwiej było coś wymyślić, w tym sensie, że teraz chyba trudniej - już tyle wymyślono. O co mi chodzi? Ano byłam z siebie całkiem dumna, nie wykluczam, że miejscami nawet i blada, że oto bystra jestem i wymyśliłam (!) ciut prostszy sposób na robienie ciasta kruchego. Zawsze mnie odrzucało ciachanie tego tłuszczu nożem, na stolnicy, mąka się sypie na prawo i lewo. Mikser niby jest, ale ciachać nie ma czym. Poszłam po rozum do głowy, jak się dziś okazało - nie ja jedna w tę konkretnąstronę poszłam, tarłam tłuszcz wprost do mąki w misce miksera, na tarce warzywnej tarłam. Udaję ja sobie spokojnie, że oglądam film, nawet komentuję w odpowiednich momentach, żeby mnie nagły zanik komentrzy nie wydał, a cichaczem czytam blogi kulinarne, i widzę, że na tarcie już ktoś wpadł. Ot, taki żywot. Kolejny dowód na to, że się urodziłam w nieodpowiednim czasie ;)

plan stuletni

2009-06-27T00:18:00.000-07:00

Tłumaczyłam ze środy na czwartek kilka krótkich wiadomości dla 3 tutejszych lokalnych gazet. Proszę sobie wyobrazić, że „Dwa lata po letnich powodziach, które spustoszyły Doncaster - mające podnieść bezpieczeństwo ponad 5 000 domów zabezpieczenia przeciwpowodziowe są na ukończeniu. Po tym jak miasto znalazło się wśród tych najbardziej dotkniętych powodziami w czerwcu 2007 roku Agencja Ochrony Środowiska (The Environment Agency), wydała 8,5 miliona funtów na zabezpieczenia na terenie powiatu. W jednym projekcie, niedaleko Stainforth, trwa inwestycja warta 6,4 miliona funtów, która zabezpieczy 2 000 domów oraz fragmenty autostrady M 18 i linii kolejowej z Doncaster do Hull.”
oraz

„Wielki, bo o wartości 36 milionów funtów, pakiet czterech projektów przeciwpowodziowych mających chronić 40 tysięcy ludzi, został w zeszłym tygodniu przedstawiony przez (Agencję ds. Ochrony Środowiska) The Environment Agency. Wliczone w tę kwotę jest prawie 12 milionów funtów przeznaczonych na poprawę bezpieczeństwa mieszkańców Swinefleet, ciężko doświadczonego powodziami przed dwoma laty. Przedstawione plany są pierwszymi, które zostaną zrealizowane w ramach Strategii Humber, 100-letniego planu zarządzania ryzykiem powodzi w obrębie estuarium rzeki Humber”.

Jak to się ma do sytuacji w Polsce? Czy po powodziach z 1997 coś uległo poprawie? Mocno mnie to zastanawia, bo chociaż rozumiem, że wielomilionowe inwestycje nie są oddawane do użytku w mgnieniu oka, to jednak podejrzewam po cichu, że pewnie do etapu realizacji nawet nie doszło. Jak "dobrze" poszło, to w jakimś sądzie, czy sądach, toczą się dopiero postępowania w sprawie nieprawidłowości w przetargach na wykonanie projektów mających w odległej przyszłości powstać inwestycji...

Pamiętam, że jak kończyłam podstawówkę, kawał czasu temu, to bilans wodny Polski wynosił zero. Zbiorniki retencyjne praktycznie wszystkie były poniemieckie. Mam nadzieję, że coś się od tego czasu zmieniło, na lepsze, i wcale nie chodzi mi o lepsze zaopatrzenie strażaków w worki i łopaty.

A może być tak pięknie...

Bo choć uzyskanie terenów pod zbiorniki nie jest łatwe, kosztuje dużo pieniędzy i ludzkich emocji, to może przynieść wiele korzyści. Przede wszystkim bezpieczeństwo, ale też i czystą energię, jeśli na tamie zamontuje się turbiny i wykorzysta energie spadku wód. Dodatkowym bonusem są przyległe tereny rekreacyjne. Dlaczego do tej pory w Polsce władza woli wydać pieniądze na pomoc powodzianom zamiast zapobiegać? Bo pomoc dla powodzian jest tańsza i bardziej medialna! W końcu polityk na uroczystym przecięciu wstęgi, uroczystości otwierającej tamę pokaże się tylko raz i to mało, bo co to niby za news dla mediów, mało fotogeniczny i bez dramatu. Do powodzian, dla odmiany, można jeździć namiętnie co roku - fotogeniczne, dramatyczne, media będą zachwycone, koszta małe, bo w końcu taka pomoc symboliczną jest w porównaniu do tego, co ludzie tracą...

Wcale nie jestem cyniczna, taka prawda. Proszę brać pod uwagę, że z prawdą jest jak z d..ą, każdy ma swoją.

Wszystko opada

2009-06-23T17:56:00.000-07:00

nie tylko ręce... Kolejna część sagi moich kłopotów z naprawieniem komputera (wcześniejsze części I, II, III). Czy ktoś uwierzy, że wspominany tutaj już przez mnie nierzetelny sprzedawca z eBay przysłał mi kolejny inwerter. Muszę dodawać, że kochany mój laptok nadal leży i kwiczy? Nie wiem czy kwiczy z żałości naśladując właścicielkę, czy też w ramach naśmiewania się z niej, a to dlatego, że po odpakowaniu inwertera oczom mym niewinnym ukazał się niespodziewany widok. Czwarty z kolei inwerter, znów z odzysku, choć płaciłam za nowy, oczywiście wadliwy i jeszcze brakuje mu jednego rogu. Serio, przysłali mi część, w której odłamany jest kawałek płytki. Nie odłamało się toto w transporcie, bo brakującego kawałka nie było w opakowaniu. Słów brakuje!

Miłym Paniom A :)

2009-06-23T17:40:00.000-07:00

Razorlight

2009-06-21T15:37:00.000-07:00

Czasem trafiam na rzeczy i dziwię się dlaczego mi się podobają. Tak jest z tą piosenką.

Maćku L. - Bart mówi, że Tobie się pewnie też podoba :) Może wpadniesz? Pójdziemy na jakiś koncert, jak za dawnych lat?

Panie K. i M. by zeszły na zawał

2009-06-20T18:04:00.000-07:00

Że zamotana jestem, to wszyscy wiedzą, o sklerozie też... Nauczyłam się sprawdzać kilka razy, gdy czegoś pewna nie jestem. Sprawdzałam dziś więc namiętnie, bo jak tu nie sprawdzać, gdy lektor czyta, że "mucha" gryzie bohatera, na wizji wyraźnie ważka mu na szyi siedzi (inne zwierzęta potem gdzie indziej), a w opisie filmu pewna stacja telewizyjna na C z plusem podaje, że "zmutowany wąż".
Rozumiem, że to komedia ("Superhero movie", rok prod. 2008), ale chyba nie nieznajomością źwierzątek ma widza o spazmy przyprawić? W końcu z niewiedzy śmiać się nie należy, wiadomo - jedni mają dostęp, inni nie, a jeszcze są i tacy, co dostęp mają, ale gdzie oni go mają to nie napiszę.

Nie mogę wymyślić skąd się takie pomyłki biorą, nie wierzę, że to wina tłumaczy. Gdzie po drodze się ważka zmieniła w muchę, a później w węża, hmmm. Może to jakaś współczesna ewolucja? Niedarwinowska, supergwałtowna, bo czasy takie, że wszystko gna na łęb, na szyję? ;)

Jakieś podpowiedzi? Poproszę, bo mnie będzie męczyć, aż się nie dowiem.

Artystką nie jestem

2009-06-14T09:44:00.000-07:00

Nigdy tez nie twierdziłam, że jest inaczej. Zdolności mam, czysto odtwórcze. Potrafię docenić piękno, ale wiadomo przecież, że co dla innych piękne, dla nas już niekoniecznie.

Byłam dziś na otwarciu galerii, wróć, galeryjki. Dwa małe pokoiki, ciepłe białe wino i rozczarowanie małe. Dobrze, może powinnam się już przyzwyczaić, że złoty tutejszy wiek skończył się dawno temu. Ale taka ludzka natura, że ma nadzieję i łudzi się, łudzi.

Cóż poradzę, że nie imponują mi ba ziaje i nie mam pojęcia co autor miał na myśli. Na dobrą sprawę, to w najlepszym wypadku znajomość technik, ale jakże się to ma do mistrzów flamandzkich, albo choć secesji?! Ktoś mi dziś powiedział, zarzucił właściwie, bo oburzony był do żywego, że skoro oczekuję wiernego odwzorowania rzeczywistości, to powinnam oglądać zdjęcia, nie obrazy... Nie dam się przekonać, nigdy nie będę wzdychać przed „czerwoną kropką na granatowym tle”. Ale kłaniam się nisko, w pas, tym, którzy koordynację oko-ręka mają lepszą ode mnie.

Szczerze mówiąc w odwiedzonej galeryjce spodobały mi się 4 obrazy, o biżuterii i rzeźbach nie piszę, bo nie ma o czym. Przy bliższym poznaniu 3 z 4 straciły. Dwa, wydaje mi się, były kopiami plakatów z okresu II Wojny Światowej – kopistom i odtwórcom dziękujemy, chyba, że raczą wymienić prawdziwych autorów, no i podziękować. Nie raczyli. Jeden jakoś skadrowany był tak, że się zwyczajnie niewygodnie patrzyło na niego. Wiecie, jak oglądanie zwyczajnego filmu na panoramicznym telewizorze z włączoną funkcją smart, albo zoom. Zwyczajnie bez sensu, szkoda czasu i cudzej pracy. Świętokradztwo prawie.

Miałam kiedyś wielką przyjemność obejrzeć „Zmruż oczy” w Warszawie, w kinie na wolnym powietrzu. Do ślicznego, dopracowanego filmu dostałam w prezencie jeszcze klimat jakiego wcześniej nie znałam. Czułam się jakbym podglądała mojego dziadka w czasach jego młodości :) Napatrzeć się nie mogłam, bo znakomita większość kadrów sama z siebie mogłaby stać się dobrze wyważonym obrazem. Drugi raz zaczęłam oglądać ten film właśnie dopasowywany do telewizora, pięć minut to nie trwało, bo nie zdzierżyłam.

Wiecie jaka jest historia tego czwartego obrazu, tego, który oparł syndromowi czaru pryskającego przy bliższym poznaniu i mojej krytyce upierdliwej? Wisi sobie biedny na ścianie, na schodach tej galeryjki, nieoświetlony, bez numerka katalogowego, najwyraźniej nie dość artystyczny dla artystów, właścicieli i mecenasów „sztuki”. Jak urosnę, to go sobie kupię! Póki co, to zastanawiam się czy przypadkiem „artystką” nie zostać, bo też bym chciała tyle pieniędzy zarabiać, ba, nawet uważam, że taką ”sztukę” jak w owej galeryjce, to ja lewą ręką w czasie gotowania obiadu, a podkreślam, utalentowana w tę stronę nie jestem.

Właśnie mnie olśniło, pojęłam skąd nazwa „mecenas sztuki”, to najwyraźniej ktoś taki kto mecenasem jest „na sztukę” („na odwal”). Tak, dobrze ktoś zgadł – ubiegam się o honorowy tytuł wredoty roku :) Myślę, że mam duże szanse…

Komfort trawienny

2009-06-10T11:23:00.000-07:00

ponoć się poprawia, gdy nie czuję się wzdęta…

Przynajmniej tak próbują mi wmówić w pewnej reklamie. Jeszcze obrażają mnie sugerując, że moi przyjaciele są idiotami i dadzą sobie wmówić, że w telefonie mam rentgen i drobne, na parking zapewne. Jakkolwiek poręczne by to nie było, to prawdą nie jest.

Łudzę się jeszcze, że te „perełki” reklam obliczone są na przyciągnięcie uwagi widzów, gdyby okazało się, że głośność nadmierna nie jest wystarczająco denerwująca. Ostatnio zauważyłam, że po obejrzenie niektórych tylko reklam jestem w stanie powiedzieć co właściwie reklamowały.

Jak wam się podoba technologia skompresowanego piasku?! Na litość boską, co wyrośnie z dzieci karmionych takimi bzdurami? Będą święcie przekonane, że są tymi, których codziennie tylko mijają?! Jest szansa, że wreszcie świat zawojujemy, jako naród, może nie dzięki kolejnym falom emigracji, ale proszę tylko pomyśleć jak podatne na sterowanie i dowodzenie są rzesze półgłówków. Półgłówków, które po odcięciu racji jogurtu, w którym jogurtu nie uświadczy, zemrą na obczyźnie biedne, bo ich niezdolne do samodzielnego działania jelita odmówią współpracy. Półgłówek w końcu nie wpadnie na to, że wystarczy jabłko ze skórką, śliwka suszona, czy przemycenie w dowolnym posiłku odrobiny otrąb. Jeszcze rok i okaże się, że tak jak na Islandii, w wyprawce pierwszoklasisty obowiązkowy jest kalkulator. Przyjdzie biednym sirotkom liczyć 3x12 na papierze, w słupku 12+12+12, bo to łatwiej niż pomnożyć.

Ciąg dalszy porek lamowej ironii po przerwie, prosimy nie ściszać odbiorników.

Skąd ja się niby wzięłam?

2009-06-10T06:31:00.000-07:00

Jak większość ludzi urodziłam się, ale w przeciwieństwie do większości – w lutym. Nie wiem czy za późno, czy za wcześnie, ale dlaczego właśnie w lutym?! W znaku Wodnika, hmmm. To musi być pomyłka! Jak bym nie mogła być np. Lwem, dynamicznym, radosnym. Ale o tym za chwilę, bo to szerszy temat :). Przez tą aferę z rodzeniem się nie w porę do tej pory nie mogę się zdecydować, czy powinnam przez resztę życia przybywać na czas, przed, czy po czasie. Tak jak wielu ludzi miałam komplet rodziców, przynajmniej na początku, mamę i tatę, po jednym z rodzaju. Jestem pewna, że dla mamy byłam i jestem niezłym sprawdzianem. Mam też siostrę, starszą, stosunkowo nowego, bardzo przyzwoitego szwagra i najwspanialszą, najsłodszą i najmądrzejszą na świecie siostrzenicę, którą z racji odległości próbuję sobie zastąpić dziećmi znajomych ;)

Siostrę mam i nie oddam, choć czasem sama się prosi, ale przydałby się starszy brat jeszcze. Wiem, że to już za późno, ale pomarzyć można. Wiecie sami, koledzy brata, motor, bratanice, bratankowie. Może mieszkałby w Portugalii, czy innym miejscu, które miło odwiedzić ;)
Ostatnio rodzina mi się powiększa, nie żeby fizycznie, ale tworzę drzewo genealogiczne i znajduję ludzi, z którymi straciłam kontakt. Podmurówka zrobiła mi się solidniejsza – dowiaduję się czegoś o wcześniejszych pokoleniach. Bardzo polecam, odświeża umysł i ciało :) My używamy MyHeritage, bo dostępne jest w różnych wersjach językowych.

Ponoć Kobiety spod znaku Wodnika są „gospodarne, zaradne, pracowite, o wielkim temperamencie, szerokim horyzoncie myślowym. Interesują się wszystkim, nierzadko ujawniają się jako intelektualistki. Chwilowe niepowodzenia, które ich także nie omijają, pokonują rozwaga, umiejętnościami współżycia w społeczeństwie.” Ewidentna pomyłka! Może gdybym była chłopcem? Bo „mężczyźni urodzeni pod znakiem Wodnika stanowią wspaniały typ na idealnego małżonka. A ponieważ planeta niezwykle ukierunkowuje myślenie, działanie mężczyzny - a jest ono typu stoickiego - stad również staja się oni łagodni, pełni pogodnego ducha, dobrotliwi oraz bardzo towarzyscy.”

Piszą jeszcze, że „związek małżeński kobiety Wodnika z mężczyzną Wodnikiem jest w każdym przypadku doskonałym związkiem, a rodzą się z niego zdolne dzieci, choć charakterem odbiegające od rodziców.” Próbowałam, też nie jest to prawdą. Mój związek, Wodniczki z Wodnikiem, choć dużo mnie nauczył, to skończył się zdecydowanie szybciej niż się zaczął. Może dlatego, że tak długo się zaczynał, albo że ów rzeczony Wodnik był młodszy ode mnie (jakieś sześć godzin, ale jednak)? Kawałek prawdy to „Wodnika cechuje spokój, szczerość, dobroduszność, która nieraz przynosi może zmartwienia”. Zupełną natomiast bzdurą, tak jak wcześniejsze „umiejętności współżycia w społeczeństwie”, jest ten fragment o otwartości na towarzystwo. „Kochają się w tytułach”, chyba książek….”By zaś poprawić swoje postępowanie, zasięgają porad osób urodzonych pod znakiem Raka. Rady te jednak nie przypadają im do gustu, dlatego nieraz Wodniki bywają rozczarowane” to chyba o mojej siostrze :). Oho! „Porady dla osób urodzonych spod znakiem Wodnika”, znaczy się jest szansa. Majaczy w oddali… „Mogą, powinny śmiało podejmować plany życiowe, które w 90 procentach realizowane będą pomyślnie”, szkoda, że nie napisali nic o tym, że planowanie jest Wodnikom obce jak rasizm i tak jak podejmowanie decyzji oparte jest głównie na tym, że wiedzą tylko czego nie chcą, bo z wiedzeniem czego chcą, to zupełnie inna bajka. Właśnie, bajka. „Pisane jest im także powodzenie w zawodzie, duże sukcesy handlowe” – matko! Kto pisze te bzdury?! I jeszcze ma za to płacone, może powinnam horoskopy pisać? Jak są chętni, to proszę o e-mail na wiadomy adres, takie głupoty bez pokrycia w rzeczywistości to ja na pęczki mogę. „Wodniki muszą być przygotowane, na to, że tragicznych wydarzeń w życiu mogą mięć kilka, które jednak pozytywny mięć będą epilog”, łał, jak szerokie znaczenie może mieć pojęcie „pozytywny”.

„Zdrowie osób spod znaku Wodnika jest ogólnie dobre, mimo to powinny one dbać o właściwa kondycje, troszczyć się o prawidłowy tryb życia, nie forsować swych nerwów, troszczyć się o równowagę ducha”. Tylko gdzie ten kawałek o słabych stawach i noszeniu kasku nawet we śnie? Znam parę osób, które mogą coś o tym powiedzieć, np. taki kolega Tott :)

Tytanic

2009-06-10T06:04:00.000-07:00

Do tej pory żyłam w przekonaniu, że Tytanic'a nie przypominam z żadnej strony, żadnego innego statku też nie. Ani od rufy, ani od dziobu, burty też nie w tym stylu, choć opływowe. Tu sobie można pooglądać, Tytanic’a nie mnie. Wychodzi jednak na to, że wbrew temu co twierdzi mama, zostałam najwyraźniej poczęta w tej samej stoczni, bo nagle się okazało, że w złym przekonaniu żyłam, z Tytanic’kiem coś wspólnego mamy. Mówiono i myślano, że jest niezniszczalny, a jednak… Więc to jedno mamy podobne. Też jestem zatapialna, i wcale nie chodzi mi o to, że do tej pory nie nauczyłam się , ani nie nauczono mnie pływać. No dobrze, próbowano, prawie mnie nawet utopiono, ale nie nauczono. Wierze, że intencje mieli szczere, ale wiadomo jak to z intencjami.

Jak najbardziej jestem zniszczalna, zatapialna w 100%. Przepraszam przyjaciół, którzy mają inne zdanie na ten temat.